|
 Ομοτοξικολογία:
Ο συνδετικός κρίκος ανάμεσα στην κλασική Ιατρική και την κλασική
Ομοιοπαθητική.
Η Ομοτοξικολογία θεμελιώθηκε το 1952 από τον δρ Reckeweg ως επέκταση
της κλασικής Ομοιοπαθητικής και βλέπει όλες τις παθήσεις ως
αντίδραση του οργανισμού εναντίον των δηλητηρίων της πάθησης (Homotoxine,
που κατά τον δρ Reckeweg, σημαίνει "ανθρώπινο δηλητήριο" ή
"ανθρώπινη τοξική ουσία"
-από τη λατινική λέξη homo=άνθρωπος και την ελληνική λέξη
τόξον=δηλητήριο).
Έτσι, με τον όρο homotoxine (τοξίνη) αναφερόμαστε όχι μόνο στις
ουσίες που είναι δηλητηριώδεις για τον άνθρωπο, αλλά ακόμη και σε
αυτές που δε γίνονται καλά ανεκτές από τον ανθρώπινο οργανισμό.
Αυτές οι τοξίνες, είτε δημιουργούνται στον ανθρώπινο οργανισμό είτε
είναι εξωγενείς. Έτσι όλα τα συμπτώματα μιας ασθένειας είναι
αποτέλεσμα της αμυντικής προσπάθειας του οργανισμού για να εξαλείψει
τις τοξίνες.
ΥΓΕΙΑ κατά την Ομοτοξικολογία σημαίνει "ελευθερία από τα
δηλητήρια και από βλάβες του οργανισμού ώστε να εξαλείψει τις
τοξίνες".
Οι ομοιοπαθητικές-βιολογικές μορφές θεραπείας και η κλασική Ιατρική
δεν επιτρέπεται να αποκλείουν η μια την άλλη. Η Ομοιοπαθητική και ως
επέκτασή της η Ομοτοξικολογία διατυπώνουν ένα αποτελεσματικό και
απαραίτητο συμπλήρωμα στην κλασική κλινική Ιατρική.
Η μάχη της άμυνας εναντίον των τοξινών που χαρακτηρίζεται σαν
ασθένεια δίδεται μέσω των παρακάτω μηχανισμών:
 1) Μέσω
του σχηματισμού αντισωμάτων.
2) Μέσω του αμυντικού μηχανισμού της υπόφυσης και των
επινεφριδίων.
3) Μέσω του συμπαθητικού συστήματος και της ρύθμισης της
άμυνας εναντίον των δηλητηρίων.
4) Μέσω της αποτοξίνωσης του συκωτιού.
5) Μέσω της αποβολής των δηλητηρίων από τους ενδογενείς και
εξωγενείς μηχανισμούς απεκκρίσεως
του οργανισμού. | 
Η λέξη ΟΛΙΣΤΙΚΟΣ προέρχεται από την Ελληνική λέξη
ΟΛΟΝ-ΣΥΝΟΛΟΝ.